زمانی میرسد در قلبم که تو را خواهم کشت با دانه ای کاشته در زندگی که هرگذ نکرد رشد می ایم به جنگت باشد همچنان دلت خوش مگر جانم بگیرند سرچشمه این فتنه شود خشک بر خیالت همچنان میچرخانی فلک به روی یک انگشت؟ بدان درد قوی ترم کرد اگر مرا نکشت نمیزنم مثال تو خنجر ب بی مرامی ز پشت مینشینم در کنارت اما نه دست در دستانت میشوم دشمنت اما نمیکشمت با خنده هایم میسوزانمت تا که از خشم بمیری . حالا بشین و شرابت را بنوش Mohammad.as + نوشته شده در پنجشنبه بیست و پنجم آبان ۱۳۹۶ساعت 16:55&nbsp توسط mohammad,AS |

فکرش را نمیکردم جفا کار شود یارم به هر شب پیمانه و جام و می و میخانه رسد کارم فکرش را هم نمیکردم به مقصد نرساند بارم انـکه شب و روز پرستیدن او بود کارم اکنون از خود و حال خود و فردای دلم بیزارم با رفتنت ای یار گوی،گره ای افتاده در این کارم نه بگویم که تو باز ایی و نه در حسرت دیدارم اما کینه ز تو در دل و سینه بسیارم نه به خون خواهی تو برخیزم و نه اسان کنم ترکت قدرت ان هم ندارم که گناهت به خدا بسپارم نه برای نابودیت دشنه ای در دست دارم نه دگر هستی که تو را عاشقی پندارم نه گویم که یادت در دلم دارم نه بگویم ک هیچ و ب خدابت بسپارم نه بگویم برگرد که هستی دلدارم اما ان چنان زخمی ز تو در سینه دارم باز شرمم اید بگویم ز توـکینه دارم که ای کاش بود و نبودت را کند خدا واگذارم تا انچنان تو را به دست فراموشی بسپارم که خود هم نه در تاریخ و نه در عمر گرانم به یاد دارم (تقاص) MohammadAS + نوشته شده در جمعه بیست و ششم آبان ۱۳۹۶ساعت 16:20&nbsp توسط mohammad,AS |

مست کردم که خاطراتت برود از یاد هر بار که شدمـ مست یادت امد سراغم در اوجـ مستی هستی ام داد بر باد دگر بار این چنین غمم نزنم هرگذ فریاد هر چه خواهد باشد باشد خواب یا یاد جرم دل مکن فاش ای گیسو کمند یار مکنم تا عمر بر من رواست این چنین کار عشقت نخواهد شد بر من تکرار حتی نخواهم خواند نامت را دگر بار حقیقت بود مستی را راست گفتار میشود در بین عالمیان خار وقت گفتن از دلیل مستی،اش نزد خمار بخششی دگر بر او نیست در کار هر چه باز ایی و باشد تو را سر بار عاشقی،که تو او را زدی چوب حمار مکن کس در ابن عالم فانی خار که این فلک گرد است در غرد از جفا کار دمار (مستی) MohammadAS + نوشته شده در جمعه بیست و ششم آبان ۱۳۹۶ساعت 16:21&nbsp توسط mohammad,AS |

بــر فــرزانــه بــنــشــتــم دمــیــ مــن ز حــالــم بــدو شــرح بــدادم ڪــمــیــ اے ڪــه فــررانــه تــر از حــافــظ و ســعــدے شــیــراز در ایــنـــ عــالــمــیــ اے ڪــهـ آگــه تــر از هر مــخــلــوق خــدا زه ایــن حــالــمــے حــال دل بــهر دوا انــدڪ و یــا بــیــش نــیــســت خــرابــ نــزد یــزدان چــنــد شــامــگــهے شــڪــوه ڪــردمــ گــویــے اســتــفــســار دل نــزد او هم نــیــســت جــوابــ دل بــه خــون غــلــط زنــد بــیــمــار اســت هرڪــهـ دیــدش طــلــب امــورزش ڪــرد ســوے ثــوابــ اخــر اے دوســت تــو ازحــال دلــم هیــچ نــدانــیـــ بــهر تــســڪــیــنــش راه مــجــو تــا ڪــه در عــالــمــیــان مــدح شــویــ ان ڪــه فــرزانــه تــریــن بــود بــدیــدش و بــگــفــت نــزد او هم نــیــســت جــواب هر ڪــه در ڪــوچــه،و ـبــاز بــدیــد وضــع دلــمــ گــفــتــنــے گــفــت ،نــه ان نــیــســت جــوابــ دل خــون بــهر ڪــبــودے لــب یــار مــشــد مــســت و خــراب اے ڪــه عــالــم همــه در دامــن تــو خــیــر بــبــرد غــم دل بــهر چــه را نــزد تــو هم نــیــســت عــلــاج؟ گــر بــدانــم ڪــه دلــم بــهر چــه ،ایــن چــنــیــن نــالــان اســت خــود بــه دادش برسم. نــڪــنــمـــ حــیــرانــش چــو نــیــابــم در خــودم چــیــســت جــواب،فــڪــر ایــن چــنــبــ